Yolda yürürken hiç tanımadığınız bir engelli "Bir dakika yerime geçer misiniz?" diye sorsa ne yaparsınız? İhtiyaç içinde olduğunu düşünür, eline bozuk para tutuşturur, akıl sağlığından şüphe eder ve hemen yolunuzu değiştirirsiniz. İşte bu soruyu 10 yaşında bedensel engelli Duygu Çelik sordu; yönetmen Hüseyin Tekin ise engellilerin yaşadıkları sorunlara dikkat çekmek için kısa filmini çekti. 15 dakika süren film bir toplantı ile başlıyor. Bu toplantıda yeni yapılacak sitenin projesini anlatıyor mimar Metin. Ancak şirketin sahibi Kahraman, projenin bu haliyle maliyeti artıracağını söylüyor ve proje çöpe gidiyor. Her zamanki gibi evine giden Kahraman koltukta uyuyakalınca olanlar oluyor ve rüyasında kendisini yürüme engelli olarak buluyor. Derdini anlatmaya çalışıyor ama kimse halinden anlamıyor. Hatta acıyıp para verenler bile oluyor tıpkı kendisi gibi... Birden karşısına tekerlekli sandalyesiyle Duygu çıkıyor ve başlıyorlar İstanbul'u gezmeye. Kahraman ve Duygu'nun arkadaşlığı ile kaybettiği hisleri yeniden kazanıyor adeta. Rüyadan uyanınca ise hayata ve engellilere bakışı değişerek onları görmeye başlıyor.

"Engel yok, engelciler var"

Filmin hazırlık aşamasının bir ay sürdüğünü anlatan yönetmen Hüseyin Tekin, filmin amacının 'engellileri anlamak için duyguları harekete geçirmek' olduğunu söylüyor. Herkesin dış dünyadaki olaylara kayıtsız kaldığını ve bunu film çekimi esnasında kendilerinin de yaşadıklarını ifade eden Tekin, "Vapur sahnemizde çok zorlandık. Oysa vapurlar, engellilerin kullanımına uygun. Rampa problemi yok her şey engelli kullanımına uygun ama insanlar en büyük problem. Duygu ve Kahraman, tekerlekli sandalye ile vapura binmeye çalışıyor ama insanlar sağından solundan geçiyor, bir yol veren olmadı. Yani engelli değil engelci insanlar var. Diğer toplu ulaşım araçlarında da bu böyle. Kimse engellilere öncelik vermiyor." diye konuşuyor.

Kısa filmde rol alacağını bir telefonla öğrenen ilköğretim 5. sınıf öğrencisi olan Duygu Çelik ise "Bir gün okuldan gelince annem filmden bahsetti. Çok mutlu oldum, hemen kabul ettim. Film çekimlerini okul çıkışlarında yaptığımız için biraz zorlandım ama oyunculuğu çok sevdim." diyor. Günlük hayatında da insanların kendisini engelinden ötürü incittiklerini belirten Duygu, "Filmde anlatılanları zaten yaşıyorum ben. İnsanların beni incitmelerine karşı sabrım kalmadığı zamanlarda "kendini benim yerime koy" dediğim oluyor. Çok üzüldüğüm zamanlar oluyor. Beden dersinde koşamayacağımı düşünenler oluyor ama ben de koşabiliyorum." ifadelerini kullanıyor. Film çekimlerinin kendisini zorlamadığını aktaran Duygu, herkese "Bir dakika yerime geçer misiniz?" diye soruyor.

SEVGİ KORKUT
ZAMAN