Toprak ve İnsan...
Tıpkı nebatat ve gayrı canlılar gibi,
Topraktan gelir bu ten, toprağa döner, toprak olur…
Gayrı, bir “nefha” salınmıştır ilahi sevdadan bu toprak yapıya…
Varlığının varlığını anlamış,
Bir anlama, bir manaya Ram olmuş…
Namzetliği, “Ebede” artık onun..!
Ezel ve Ebed güzergâhında kanat çırpar ebede…
Yüklenir, dağların taşların yüklenmekten kaçındığı emaneti.
Yüklenir de dönüp bakamaz; sorgulayamaz kendini çoğu kez…
Bakamaz zayıf ve cahil haline,
Ama yeltenir zulme, aday olur zalimliğe..!
İhanetine yeltenir emanetin;
Çoğu kez kuşatır onu cazibesi dünyanın,
Azar, çıkar Müstakim Yoldan,
Tökezlemiştir Ahsen-i Takvim güzergahından…
Emanete ihanetle; yuvarlanır Esfele-s Safilin derkine..!
Muhafaza etsin Rabbim…
…
Çoğu kez de dik durur, yüklenir emaneti...
Yol alır Rabbe kulluk yolunda,
Fedakârdır bu yolda, feda eder canı, cananı uğruna…
Cennet karşılığı, canı Rabbe sunmakta;
Sadakat gösterir bu alışverişe,
Fani olanı verir, ebedi olanı alma yolunda…
Sadakati gösterir beşer de, Rab olan göstermez mi onu…
Ve “namzedi” olur şehadetin..
Küçülmüştür Dünya ve içindekileri onun gözünde,
Artık yer arasın kendilerine zalimler, bucak bucak…
...
Şehid kanı ile canı ile kulluğuna şahitlik eder,
Onun şehadeti kulluğunun zirvesi, kulluğunun dünya âleminde ki,
en son numunesidir.
Ruh, tende mahkûmken yeryüzü menzilinde,
Ten, Ruh’un zindanlığına mahkûmdur bu kulluk diyarında.
Özgürlük, tenin zindanında salımıdır Ruh’un.
Salıverilirse Ruh, şehadet ikliminde, özgürlük sevdasına kavuşur.
Diyar diyar yeryüzü menzilinde hep arana gelir bu sevda…
Bu sevda, Salihlerin, sıddıkların, Ariflerin sevdasıdır.
Bu sevda, Nebilerin, Resullerin sevdasıdır,
Varlığın, varoluşun, “hayatın anlamını anlamanın” sevdasıdır,
Bu sevda, aşıkın Ma’şukuna kavuşma sevdasıdır…
Yeniden dönmek ister bu vuslata erenler,
Ve yeniden bu sevdayı yaşamak için…
Müsaade edilmez tekrarına, bir kez yaşanır;
Şehadete, şehadet özgürlüğüne…
Yorumlayan: |
Yusuf MEMUR |
Tarih:15 Nisan 2011 Cuma Saat 18:43 |
S.A.
''Ne bir harf ne kelam ES-SELAM ES-SELAM'' ÜSTAD HER ŞEYDEN ÖNCE BENLİGİNİ KAYBEDEN BİR TOPLUM ZATEN HAİNDİR ZATEN İHANET İÇERİSİNDEDİR EGER BU KAYBETME UHREVİ OLAN MESELELERLE İLGİLİ İSE ZATEN HÜSRAN OLAN BİR SONUCUN BAŞLANGICIDIR BU MEYANDA İHANET O''na YAPILMIŞTIR TABİ BU İHANETİN SONUCU DÜNYA SEVGİSİNİ ÖN PLANA ÇIKARIR'Kİ İŞTEO ZAMAN ''ŞEHADET'' DENEN O ULVİ DUYGU HAİN OLAN TOPLUMLARDA SİNEDEN ÇIKAR GİDER VE GERİDE KALAN DİK DURAN LEŞLERDİR..... Fİ-EMANİLLAH |
||
Yukarı Çık 