YSK kimsenin anlayamadığı bir şekilde BDP'li bağımsız adayları ve ÖDP'li adayları veto etti. Ve bu karardan sonra Kürt illerde ve İstanbul'da BDP'liler sokakları savaş alanına çevirdi.

Demokratik açılım başladığından bu yana Kürt halkının mağduriyetini gündemde tutmak için elimizden geleni yaptık. Kürt halkına geçmişte mazur görülen zulmü dinlendirerek, Türkiye'nin tarihi ile yüzleşmesi gerektiğini söyledik. Hala da bunları yapıyoruz. Çünkü inancımız gereği ezilenin, mahrumun, mazlumun yanında olmak zorundayız. Sadece açılımla değil bunu açılım öncesinde de dile getirdik çoğu kez müslümanlar olarak.

Son zamanlarda ülkede Siyasal İslam'ın içinden gelme bir parti iktidarda olduğundan mütevellit tüm siyasi hareketler "dini siyasete alet etme" konusunda birbiriyle yarışıyor. Geçtiğimiz aylarda MHP, Ani Harabeleri'nde namaz kılmıştı. Şimdi de BDP, sivil cuma namazları kılarak devletin dininden beri tutuyor kendisini. İnananlar olarak bunlar bizleri de muhattap ediyor bu sebepten.

BDP, YSK'nın verdiği kararlardan sonra arasındaki vandallara engel olamadı. Sivil kelimesi üzerinde kümeleşen, ibadetler yapan BDP'lilerin sivillerin yerleşim alanında terör estirenlere müsade ettiğini gördük. Elbette vandalistleri engellemek isteyenler olduğunu bildiriyorlar. Ama daha kendine hakim olamayan, otorite kuramayan bir hareketin bölgede barış getirecek gücü olduğunu iddia etmek fazlasıyla komik olur o zaman. Dünyanın ve Türkiye'nin en faşist hareketleri dahi belediye otobüslerine molotof kokteyli atacak kadar vahşileşmedi hiçbir zaman...

Şimdi sosyal medya ve konvansiyonel medya üzerinde "eğer bu kadar sert bir tavır koymasaydık YSK kararından dönmezdi" edebiyatı yapılıyor. Belki doğru, belki yanlış. Bizi ilgilendiren kısmı o değil. Bizi ilgilendiren kısmı bunun Nebevi metoda ne denli uygun olduğudur. Peygamber ve arkadaşları Mekke'de türlü zülme uğramalarına rağmen hiçbir zaman sivillerin canını tehlikeye atacak bir işe kalkışmamıştır. Yani sırf siyasi kazanımlar için 'birkaç masumun zarar görmesinin önemi yok' mantığıyla hareket etmek gayri-islami bir yaklaşımdır. Bu sol hareketlerin ahlak sorunu ile alakalı bir durum. İslam'da vandalizme yer yoktur. Biz Taif'te ufacık çocukların bile provakasyona gelip taşladığı Peygamber'in ümmetiyiz. Taif'te yüzü gözü kan içindeyken Cebrail kendisine gelmiş ve şöyle demişti: "Sen iste onları helak edeyim." Hayır dedi Muhammed aleyhisselam, "onlar hidayete erecekler inşallah".

Bu sebepten ötürü, protest olmanın sınırlarını kaçıran; mazlumken zalim olan, mağdurken suçlu konuma düşen kişi değildir müslüman. Bu zihniyete koşulsuz destek veren Müslümanlar ise Peygamberin hayatını anlayamamışlardır. Peygamber gerektiği yerde hicret eden, gerektiği yerde Kabe'ye şehrin merkezine arkasına yüz kişiyi alıp yürüyen bir devrimci liderdir. Her yönüyle örnektir. Lakin hiçbir zaman kendisi namaz kılarken başından aşağı pislik döküldü diye ashabını şiddet kullanmaya teşvik etmemiş bilakis her daim siyasetinde itidalli davranmıştır. Bu sebeple müslümanlar olarak gerek ulus devletin gerekse azınlıkların uyguladıkları şiddetperver eylemleri tasvip etmemiz mümkün değil. Müslümanların ulus devletin uyguladığı teröre göz yumması mümkün olmadığı gibi, bundan canı yanıp aynı terörü uygulayanlara da göz yumması mümkün değildir. Adil bir Allah'a inanan, adil olmaya çalışan insandır müslüman çünkü.

Dipnot: Bismil'de hayatını kaybeden Oruç'un mekanı cennet olsun. Artık daha fazla Kürt çocuğu ölsün istemiyoruz. Bunun suçlusu Devlet olduğu kadar Kürt hareketidir de. Şiddet odaklı, saldırı ve imha odaklı anarşist-vandalist eylemlere bir son verip, itidalli ve mantıklı davranmaları temennisiyle.