Hayır, bugün toparlayamayacağım! Her seferinde olaylara biraz mesafeli yaklaşıp işin özünü yakalamaya, derli toplu, makul bir şeyler yazmaya çalışıyorum. Beceremezsem, bakkalıma danışıyorum. Fazla okumuş yazmış olmanın verdiği kafa karışıklığından mustarip olmadığı için, neyin önemli olduğunu eliyle koymuş gibi buluyor. Ben de yazıyorum.

Bugün, nereden geldiyse aklımıza, “Kâinat genişliyor, tamam, ama nereye genişliyor” sorusuna takıldı kafamız!

“Ulan,” dedi, “kâinat genişliyor, biz burada ‘Sen mi yakışıklısın, ben mi’, ‘Dursun Çiçek’in imzası ıslak mı, kuru mu?’, ‘Horozuma niye yan baktın?’ gibi işlerle uğraşıyoruz!”

Perspektiflerim darmadağın oldu.

Kusura bakmayın, toparlayamayacağım.

Şöyle başladı haftam. Antalya’dan Ankara’ya uçuyorum, yanımda oturan adam Hürriyet okuyor. 

Başsayfanın kocaman manşeti çarptı gözüme:

“Gayrimüslim tarih oldu!”

Haydaa! Hepimiz bir gün tarih olacağız elbet, ama ne acelesi var! Kendi halimizde yaşayıp gidiyoruz işte şurada.

Meğerse Türkiye’nin AB Genel Sekreterliği, yazışmalarında “Gayrımüslim” yerine “farklı inanç grupları” kavramını kullanma kararı almış.

Süryani Kadim Ortodoks Patrik Vekili’nin “Aramicede Müslim, ‘inanan’ anlamına gelir. Bizi ‘gayrımüslim’ kavramıyla tanımladığınızda inanmadığımızı söylüyorsunuz” uyarısı üzerine alınmış karar.

Uyarının dikkate alınmış olması hoşuma gitti. Ama tatmin olamadım.

“Farklı inanç grupları” ifadesine Müslüman vatandaşlar dâhil mi? Değilse, “farklı” kelimesi yine bir ayrım yapmış olmuyor mu?

Ben ne olacağım? “Yahudi bir ailenin çocuğu olan ama hiçbir kutsal varlığa veya kitaba inanmayanlar” ifadesi AB Genel Sekreterliği’nin yazışmalarında gereksiz bir laf kalabalığı yaratır diye korkuyorum.

Ertesi gün, otobüste yanımdaki adamın okuduğu Vakit gazetesinin manşeti ilgimi çekti: “Generallerin Yahudi damatları.”

Gerçekten korkutucu bir haber: “Birinci Ordu Komutanı Org. Hasan Iğsız, emekli Org. Çetin Doğan ve Deniz Kuvvetleri Plan Prensipler Başkanı Tümamiral Ramazan Can Gündeniz’in damatlarının Yahudi olduğu anlaşıldı.”

Kim anladı? Ne önemi var? Bunlar belirtilmemiş.

Haberi yazan Kemal Gündüz’ün damadı var mıdır? Varsa, hangi “farklı inanç grubuna” dâhil? Yoksa, niye yok? Anlaşılmıyor.

“Çeşitli ortamlarda dünürü olduğu Suntay ailesinin Yahudi olması ile gurur duyduğunu ifade ettiği belirtilen Tümamiral Gündeniz’in kızı Ülkem.. Mesut Can Suntay ile evli. Suntay’ın annesi İvna Suntay ise Hıristiyan-Ermeni kökenli. Ayrıca Suntay Özel Terakki Vakfı Okulları’ndan mezun.”

Vay anasına! Aileye bak! Yahudi olduğu yetmiyormuş gibi, bir de Hıristiyan-Ermeni kökenli! Üstelik oğullarını da Özel Terakki Vakfı Okulları’na göndermişler!

Saçlarım diken diken oldu. Bu menfur komployu ortaya çıkaran Kemal Gündüz’ün usta gazeteciliği gerçekten etkileyici. Tümamiral Gündeniz’in, ailesiyle gurur duyduğunu “çeşitli ortamlarda ifade ettiğini” nasıl da yakalamış!

Memlekette böyle önemli şeyler olurken, kendi yaptıklarım anlamsız gelmeye başladı bana. Oysa, ne kadar ciddi işler yaptığımı sanıyordum.

Alanya’da Sivil Dayanışma Platformu’nun düzenlediği “Sivil demokratik bir Anayasa için, darbelere ve hukuksuzluğa hayır” toplantısında konuşmacıydım. Ankara’ya uçtum, yine Anayasa değişiklikleriyle ilgili olarak “Yetmez, ama Evet” kampanyasının toplantısında Osman Can ve Yılmaz Ensaroğlu ile birlikte konuştuk.

Vakit’te “Evet diyen Margulies’in damadı yokmuş, ama tüm ailesi Yahudi’ymiş” haberi çıkar mı diye bekledim. Çıkmadı.

Vakit okudukça, askerî vesayeti ve mevcut Anayasa’yı savunmak geliyor bazen içimden!

Ama yanlış olur.

Kâinat hep genişleyecek, ırkçılar hep olacak; biz işimize bakalım.

Aşağıdaki metne imza atmak isteyenlerden mail bekliyorum:

“12 Eylül Anayasası’ndan ve ruhundan tümüyle kurtulmamızı sağlayacak yeni bir anayasa istiyoruz.

Mevcut Anayasa değişiklik paketi 12 Eylül Anayasası’ndan tümüyle kurtulmak yönündeki taleplerimizi karşılamıyor.

Ama bu paket darbe anayasasının çöpe atılması yönünde önemli bir ilk adımdır.

Bu yüzden, YETMEZ AMA EVET!”