Hrant, Ermeni bir gazeteci…
Beş yıl önce, bir saldırıya uğrayarak öldürüldü.
Tabi ki her cinayet kınanır!
“- Cinayet ve yeryüzünde bozgunculuk yapmanın cezalandırılması dışında-
Kim bir insanı öldürürse bütün insanlığı öldürmüş gibidir.”(5/32)
Tabi ki bu kıtal, lanetlenecek bir olaydır.
Tabi ki, katleden parmakların gerisinde ki katlettirici faillerin cezalandırılması için; tabi
oldukları esas yapılanmaların açığa çıkarılması gerekir.
Ama ne olursa olsun; şöyle veya böyle, nihayetinde; ortada katledilmiş bir tek fert ve bir tek
cinayet var!
Beş yıldır gazeteler, bu cinayeti yazıyor.
Hrant hakkında, köşe yazılarında binlerce makale yazıldı.
Gün yok ki televizyonlar Hrant’ı anlatmasın.
Bu güne kadar binlerce açık oturumun konusu oldu Hrant!..
Daha ne kadar yazılacak, ne kadar söylenecek belli değil…
Ama her gün onlarca cinayet işlenir, bu topraklarda bunun gibi!
Her gün, nice Hasanlar Mehmetler vurulur! Lakin bu cinayet olaylarının, fazla sesi, soluğu
çıkmaz. Bunların matem sesleri dehlizlerde ve anne babalarının iki hücreli gecekondularında
tıkanıp kalır. Bunlardan, ne hükümetlerin ve ne de devletlerin haberi olur!
Bunlardan bakanlar bahsetmez, gazeteler bunları yazmaz, televizyon ekranlarında bunları
göremezsiniz.
Bir adamını bulup; “Babaları bürokrat veya holding sahibi olan emsalleri” gibi, batıda
askerliğini yapabilecek “elit insan”(!) olmayı elde edememiş ve dolayısı ile doğuya gidip;
doğu Anadolu dağlarının eteklerinde; Müslüman evladı bu Mehmetlerimiz den, son bir yıl
içerisinde, yüzlercesi vuruldu. Bu Mehmetlerimiz, Hrant’ınızdan çok mu değersizdi?
Daha dün, savaş uçakları ile katledilerek paramparça edilen, Uludere de ki 12-18 yaş arası 35
gencecik yavrumuz çok mu kıymetsizdi?
Ne oldu da, daha yeni işlenen bu kadar cinayet, hemencecik gündemden düşüveriyor da,
hemencecik unutuluveriliyor da, Beş yıldır bu Hrant gündemden düşmüyor?
Beş yıldır, Hrant’la sabahlıyor, Hrant’la akşamlıyoruz!
Başbakan, kimi bakanlar, Cumhurbaşkanı ve hatta kararı veren hâkim, mahkemenin
verdiği “müebbet” kararının “yetersizliğini vurgulayarak” rahatsız olduklarını söylediler!
Bu beylere diyeceğimiz birkaç sözümüz var;
İcranın başında sizsiniz! Bildiğiniz veya yapacağınız bir şey var idiyse, neden yapmadınız
veya yapmıyorsunuz? Şayet yoksa! Söylediğiniz bu laflar, neyin nesi?
…
Medyanın ve hükümetin gözünde, Hrant’lar daha değerli olabilir.
Ama bu Milletin gözünde olay hiç te öyle değil…
“Efendim gazeteci imiş”
Bize ne, sizin gazeteciliğinizden…
Her gün vurulan, bu Hasanlarımızı, Hüseyinlerimizi, Mehmetlerimizi acep tanır mısınız?
Tanır mı gazetecileriniz bunları?
Tanır mı, hükümetin başı ve de Cumhurun başı?
Hayır! Tanımazsınız bile bizleri…
Var- yok, gazeteci Hrant!
Hayır!
Bu Millet, Hasanlarını ve Mehmetlerini en az Hrant’larınız kadar ve hatta ondan daha değerli
görür.

Ayrıca Hrant için yapılmayan şey kalmadı.
Matemse matem, yürüyüşse yürüyüş, Mitingse miting, haberse haber, açık oturumsa açık
oturum, ceza ise katillerine müebbetler verdiniz.
Yeter be! Artık gına geldi, bu haber ve yorumlardan!
Artık gına geldi çifte standartlığınızdan!
Gına geldi, artık “Hrant” isminden!
Gına geldi bu çarpık gündemlerinizden!
İyi ki bir Hrant’ınız öldü.
Ölmez olaydı!
…
Rabbim akıl, fikir ve feraset nasip etsin.